Sera'da patlıcan güneşli günlerde 35-40°C sıcaklıklara dayanabilir. En uygun sera sıcaklığı 20-30°C'dir. 40°C üstündeki sıcaklıklar büyümeyi durdurur. -1°C'de bitki yaşamını yitirir.
Patlıcanın gövdesi odunsu bir yapıya sahiptir. 60-100 cm boyda olan çeşitlerde gövde hiçbir desteğe gerek kalmadan ayakta durabilir, ancak 3 metre boylananlarda askıya almak gereklidir.Patlıcan besin maddelerince özellikle humusca zengin iyi drene edilmiş topraklardan hoşlanır. Toprak ne çok kuru nede çok yaş olmamalıdır.
Toprak nemindeki düzensiz değişimler çiçek dökülmelerine ve dengesiz büyümeye neden olabilir. Patlıcan seralarında 1-2m/saniyelik bir hava hareketi istenmektedir.
Patlıcan bitkileri üzerindeki meyveye dönen iri çiçek sayısını arttırmak için, sulamayı azaltma, besin madde dozunu arttırma veya gündüz sıcaklıklarını yükseltme yoluna gidilir. Patlıcan suyu çok sever. Yetiştirme devresinde düzenli sulama yapılmalıdır. Bir bitkiden 10-30 hatta daha fazla meyve alınabilir.
Yetiştirme döneminde kötü koşullar liflenmeye ve odunlaşmaya neden olur. Koyu renkli meyvede, demir noksanlığı düşük sıcaklık veya düşük ışık şiddeti olduğu durumlarda renk açılması oluşur. Toprak sterilizasyonu yapılmadan dikim yapılmamalıdır. Solarizasyon ile dezenfeksiyon tercih edilmelidir.
ASKIYA ALMA: Seradaki bitkiler 30-40cm boylanınca her bitkinin ana gövdesi ipe bağlanarak ve ipe sarılarak tele asılır. Bundan sonra yan dalların oluşması beklenir. Ana dal ile birlikte 3-4 dal bırakılarak diğerleri kesilir. Bırakılan dallar ipe sardırılarak tele asılır.
Bağlama esnasında ana dallar yana doğru açılarak bitkinin orta kısmının yeterli güneş görmesi ve havalanması sağlanmalıdır. Haftada bir, büyüme ucu askı ipİ etrafında ve saat yelkovanı doğrultusunda döndürülür. Dallanmanın oluştuğu yere kadar dip sürgünleri ve koltuklar alınmalıdır. İpe sardırılmış dallar üzerinde çiçek teşekkül etmiş sürgünler, çiçekten sonraki 1-2 yapraktan sonra uçları kesilmelidir. Bu işlem hasat sonrasına kadar devam etmelidir.
BUDAMA: Meyvesi alınmış dallardaki ve bitkinin alt kısmındaki, sararmış, hastalıklı, yaşlı, fizyolojik olarak işlevini kaybetmiş yapraklar ile güneşlenmeye mani olan bazı yapraklar alınmalıdır. Özellikle rutubetli ve soğuk dönemlerde, meyve üzerinde kalan mor çiçeklerin (taç yaprakların) alınması faydalıdır. Çiçek taç yaprakları kurşuni hastalığına çok hassastır ve hastalığın meyve geçişi genellikle hastalanmış taç yapraklarda olur.
Budanan bitki parçaları gelişigüzel sera içine veya pencereden sera dışına atılmamalı, plastik torbalara konarak sera dışında derince gömülmeli veya yakılmalıdır. Budanan her bitkiden sonra bıçak veya makas alkole batırılmalı ve ağızlar çamaşır suyu emdirilmiş süngerle temizlenerek hastalıkların bulaşması önlenmelidir.
HASAT: Meyve sapı meyvede kalacak şekilde makasla ve bıçakla kesilerek hasat edilir. Başlangıçta koyu renkli olan meyve tam olgunlaştığında matlaşır. Meyve bu iki dönem arasında hasat edilmelidir. Hasat edildikten sonra şekli bozuk, rengi açılmış, parlaklığı kaybolmuş, eti koflaşmış ve boşalmış veya lifleşmiş , tohum oluşmuş meyveler ayrılmalıdır. Uzun patlıcanlarda boy 10-40cm arasında, yuvarlak tip patlıcanlarda çap en az 80mm olmalıdır.
Bazı Patlıcan Hastalıkları: Antraknoz hastalığı, beyaz çürüklük, fusarium solgunluğu, külleme, vertisilyum solgunuluğu, meyve çürüklüğü, stolbur hastalığı, mozaik virüsü..
![]() | |